Logo filmclub Beilen

 

 

 

 

 

Jeugdfilmkamp van JongFilmStudio’s Beilen.

Wat een belevenis!

  • Een groepje 11-12 jarigen bedenkt een luguber verhaal over ontvoering en moord.
  • De 15-18 jarigen stellen een weerwolf centraal.
  • Het scenario is na dag 1 klaar.
  • Er zijn workshops.
  • In het donker worden spreekwoorden uitgebeeld.
  • Daarna ontspanning:
  • Virtual Reality beleven, filmpjes delen en veel lachen.
  • De sfeer staat.
  • Dag twee en drie zijn voor opnamen en montage.
  • In het “establishing shot” leert de kleinste gillen terwijl hij in een takkenhakselmachine verdwijnt.
  • Elfjarigen bedienen de camera.
  • De ouderen werken in een hoek van de zaal, want alleen het gezichtsveld van de camera telt!
  • Na de kamp-promofilm 2019 blijft het ‘s nachts onrustig: een echte kampsfeer.
  • Afrondend: muziek gecomponeerd, twee speelfilms vlogs en blooper-filmpjes klaar, spelenderwijs. Wat een belevenis!

 

Een goed begin is het halve werk

Op 23 oktober 2018 is het zover: de start van het filmkamp, waar veel werk in was gaan zitten voor met name Bianca en Arjan van Gelderen. Na een rit van Gouda naar de Prinses Margriet Mange in Westerbork vallen de eerste herfstdruppels, die tevens het einde van een “long hot summer” inleiden. De laatste kilometer naar de manege belooft veel goeds: een mooi natuurgebied met intensieve herfstkleuren en heel veel open ruimte.

 

 En bij aankomst zijn Bianca met de beheerder al druk bezig in de keuken. De eerste nieuwsgierige open blikken boven tassen en rolkoffers nemen bezit van de ruimte. Voor iedereen even wennen, maar zodra je een bed hebt gekozen of toegewezen gekregen en je spullen achterlaat, dan raak je al een beetje thuis. Om 10 uur geeft Bianca een toespraakje en dat is het moment voor ieder om zich welkom te voelen. De groepen gaan al snel aan de slag met het verhaal voor de film, die in vier dagen gemaakt gaat worden. Romeo spuit creativiteit en inspiratie richting de vier jongste deelnemers, allen groep “achters”. Er komt een luguber verhaal over ontvoering en moord. De groep daarboven blijkt in de range 15-18 jaar te passen. Meer meiden dan jongens. Zij hebben hun verhaal al gereed, met een belangrijke rol voor een weerwolf. Zij gaan onder leiding van Willem verder met rolverdeling, scenario en shotlist. Wiebe is de middenmanager, tussen Bianca en Arjan van Gelderen op de achtergrond en de groep van 12 plus drie begeleiders in. Hij regelt en stuurt het programma en dat is verrekte lastig soms, met zoveel kikkers in de kruiwagen. Op de achtergrond zijn er hulpen voor de catering en van alles, waaronder ik, die als oudste geacht wordt de nachtwaker te zijn. Dat levert niks op, want ik slaap als eerste en meteen diep diep diep. Nee, aan Wiebe komt die eer toe. filmkamp 2018 foto 1Ik mag een paar workshops geven, over documentaire-stijlen en vloggen. Waarom alweer over vloggen, hoor ik zeggen. Ik hoop ze met een nieuwe inhoud te verrassen, met dank aan Open Rotterdam. Dat het beeldverslinders zijn blijkt wel uit het feit dat de jongeren op de punt van de stoel schuiven bij het zien van de eerste filmpjes tijdens deze presentatie met discussie. Een filmpje over mockumentaries levert inspiratie op voor de discussie. Drie vertegenwoordigers van een sponsor blijven meeluisteren. Ze hebben een mooie laptop overhandigd, die meteen in gebruik is genomen.

En bij aankomst zijn Bianca met de beheerder al druk bezig in de keuken. De eerste nieuwsgierige open blikken boven tassen en rolkoffers nemen bezit van de ruimte. Voor iedereen even wennen, maar zodra je een bed hebt gekozen of toegewezen gekregen en je spullen achterlaat, dan raak je al een beetje thuis. Om 10 uur geeft Bianca een toespraakje en dat is het moment voor ieder om zich welkom te voelen. De groepen gaan al snel aan de slag met het verhaal voor de film, die in vier dagen gemaakt gaat worden. Romeo spuit creativiteit en inspiratie richting de vier jongste deelnemers, allen groep “achters”. Er komt een luguber verhaal over ontvoering en moord. De groep daarboven blijkt in de range 15-18 jaar te passen. Meer meiden dan jongens. Zij hebben hun verhaal al gereed, met een belangrijke rol voor een weerwolf. Zij gaan onder leiding van Willem verder met rolverdeling, scenario en shotlist. Wiebe is de middenmanager, tussen Bianca en Arjan van Gelderen op de achtergrond en de groep van 12 plus drie begeleiders in.Hij regelt en stuurt het programma en dat is verrekte lastig soms, met zoveel kikkers in de kruiwagen. Op de achtergrond zijn er hulpen voor de catering en van alles, waaronder ik, die als oudste geacht wordt de nachtwaker te zijn. 

Dat levert niks op, want ik slaap als eerste en meteen diep diep diep. Nee, aan Wiebe komt die eer toe. filmkamp 2018 foto 1

Ik mag een paar workshops geven, over documentaire-stijlen en vloggen. Waarom alweer over vloggen, hoor ik zeggen. Ik hoop ze met een nieuwe inhoud te verrassen, met dank aan Open Rotterdam. Dat het beeldverslinders zijn blijkt wel uit het feit dat de jongeren op de punt van de stoel schuiven bij het zien van de eerste filmpjes tijdens deze presentatie met discussie. Een filmpje over mockumentaries levert inspiratie op voor de discussie. Drie vertegenwoordigers van een sponsor blijven meeluisteren. Ze hebben een mooie laptop overhandigd, die meteen in gebruik is genomen.

Er wordt hard gewerkt, hoewel tussendoor het geluidniveau in de klankharde zaal oorverdovend is. Er wordt vooruitgang geboekt en ‘s avonds staan de scenario’s.

In de vroege avond zijn drie groepen nog even naar buiten gestuurd om met zaklampen en spel spreekwoorden uit te beelden. De groepen zijn verrassend snel klaar en schuiven achter een paar computers om de filmpjes te monteren. Om half negen zijn ze af: filmpjes van 7 tot ruim 15 seconden. Daarna gaan de jongsten verder met hun scenario, de attributen en dialogen. De tweede groep vindt dat hun voorbereiding voor de opnamen al ver genoeg is en pakken “hun dingen” op.

En dan blijkt ook waarom jongeren een andere belevingswereld hebben dan oudere filmgekken, zoals Toverlinters van filmclub Gouda. Virtual Reality beleven, voor mij onhandig en onwennig en voor de jongelui een uitdaging om nog gekker te doen en het softwareprogramma uit te dagen. De meekijkers hebben lol. Er worden filmpjes vertoond van eerdere optredens. Verrassend professioneel. En verder hangen lui alleen of in groepjes boven hun smartphone, waarbij veel gedeeld en veel gelachen wordt. De sfeer staat.

 

 

Dag twee (en drie)

Half negen woensdagochtend. Na een stille nacht begint het gelach van wakkere meiden. Tijd om dit eerste stukje af te ronden en te zorgen dat we om negen uur kunnen ontbijten.

Als ik dit schrijven weer oppak is het vroeg op dag drie.

Terwijl op de eerste werkdag papierwerk en overleg centraal stonden, was dag twee een opnamedag. Telefoontjes eerst. De politie en de alarmcentrale willen niet meewerken, dus het scenario moet omgebouwd worden. Ook is er nog geen houtversnipperaar, na drie, vier pogingen. Wiebe, die het inzicht heeft dat gezelligheid weinig productie oplevert, jaagt op om te beginnen met opnamen.

filmkamp 2018 foto 2

Gelukkig is Hofmans, het verhuurbedrijf van hovenierspullen, bereid mee te werken door een machine beschikbaar te stellen voor het “establishing shot” van de film van de jongste groep. Ik vervoer zes mensen in de Kangoo en we maken kennis met de locatie en de eigenaar, oefenen droog bij de machine en acteur Teun van 11 leert tegenspartelen en gillen terwijl hij in de machine wordt geschoven. Dan hanteert Jonathan, ook 11, de camera en beginnen de eerste shots. Dat staat en ieder is dolenthousiast over deze mijlpaal. Als we die avond de opnamen laten zien, wordt geschokt gereageerd, zo levensecht en heftig zijn die beelden. Dan zit de vaart er goed in, we zien in waarom de voorbereiding belangrijk is en hoe fijn het is om vorderingen te maken met geslaagd spel en mooie opnamen. Op drie locaties wordt gefilmd en als we tussendoor even wat gaan drinken in de manege, zien we hoe de groep ouderen in een met veel belichting, kleuren frames en een met de hand bewogen lichtelement een feestelijke omgeving hebben gecreëerd. Ze zijn goed geschminkt en hebben mooie kleren aan, zoals dat bij een dance party past. Dus niks romantiek, maar strak en niets verhullend en met kroontjes op en lichtgevende banden om armen, benen en hals. Een kleurrijk schouwspel, eenvoudig in een hoekje van de zaal opgesteld. Want voor de werkelijkheid die je met film creëert heb je buiten het gezichtsveld van een slim opgesteld camera niks nodig.

Op de late avond, het is kwart over tien, moet er vanwege promotie van het filmkamp van 2019 nog een kort filmpje worden gemaakt, waarbij alle computers, camera’s, verlichtingselementen, reflectieschermen, statieven, de microfoonhengel etc. worden opgesteld.

filmkamp 2018 foto 3Wiebe heeft het lastig, want die actie, wel volgens planning, maar anderhalf uur te laat, houdt de kleinsten van bed. De knoop wordt met een zwaard doorgehakt en hup, volop actie en emotie aan het eind van de avond. Wat prachtig ziet het eruit en wat wordt er weer overtuigend en vrij dan wel creatief gespeeld. Na een paar oefeningen en drie of vier takes staat het erop en kan het ruimen beginnen. Maar de slaap is voorbij en het wordt een rumoerige nacht, een jeugdkamp waardig. Als ik dit om half acht de ochtend erna opschrijf, blijkt dat de jongsten dik na middernacht pas tot rust kwamen en dat het tot half drie onrustig bleef. En de zaal moet voor een volgende groep weer ingericht worden, er moet nog geveegd worden. Dus besluit Wiebe, terecht, dat de gong om kwart over acht moet gaan om op tijd gereed te zijn. Twee positieve meiden zijn paraat en in een mum van tijd staan meubels op hun plaats. Vegen wordt aan de wat later opdravende jongens overgelaten en om half negen, als het rumoer uit slaapzalen te horen is, staat alles er weer netjes bij. Complimenten worden uitgewisseld: “Wat zie jij er fris uit”. “Dank je wel”. De sfeer is goed. Jonathan komt om mijn camcorder vragen en voorafgaand aan het ontbijt zijn ze alweer bezig. Zo leren ze spelenderwijs. De elfjarigen hebben trouwens al te kennen gegeven lid te worden van de filmclub. Zaaien via het kamp levert de eerste oogst!

filmkamp 2018 foto 3

 

 

Donderdagavond om 22.00 uur

Terug van de laatste opnamen bij de moeder van Teun. Opgelucht ademen met een rondje high fives en vervolgens bij terugkomst in de manege geen taken meer: Romeo, de begeleider van de jongste groep, zal morgenvroeg de montage afronden. Hij heeft bijna alles al af. Rana en Elin duiken weer achter de Imac om in Final Cut Pro X hun montage te vervolmaken. De bloopers hebben volop aandacht en ze hebben al diverse lachsalvo’s geproduceerd. Ze claimen de montageplek, terwijl Jonathan en Teun met tegenzin moeten wachten tot de volgende morgen, want montage op een laptop daagt te weinig uit. Jonathan ontdekt dat Jannes muziek aan het componeren is voor een van de films en is nieuwsgierig! De groep ouderen volgt via een groot tv scherm de montage van hun film en er is hilariteit vanwege gekke scenes, ongebruikte tussenshots en bloopers. Maar ook de frame voor frame gecorrigeerde weerwolfogen en ander montageresultaten worden gedeeld. Veel lawaai, want de monitor staat keihard om nog wat te horen. Dus de tweede moet nog harder. Meer lawaai! Ik vraag me af of vanavond nog enige rust zal terugkeren, opdat er een normale nacht gaat volgen. Wat naief. Bij een kamp horen kampnachten en extreme vermoeidheid aan het einde. Het hoort bij de kampcharme van deze samenwerking. Vergelijk dat maar eens met een kamp dat alleen overdag gehouden wordt, en waarbij ieder om vijf uur naar huis gaat.  De 50 uur in drieenhalve dag kampbeleving moet je dan minstens zes dagen volhouden. Kamp is leuker. 

 

Weer thuis op vrijdagmiddag

 

Twee uur voor 200 km op de heenweg wordt drie uur voor de regenachtige thuisreis op vrijdagmiddag. We hebben geëvalueerd en afscheid genomen. Wat zijn de indrukken? Een groot compliment voor de groep ouderen, die uitermate hecht is en goed bemensd met expressieve en creatieve geesten, prachtige acteurs, sociale verbinders en serieuze werkers, en soms in een combinatie van alles. Ik heb me kunnen verbinden met de vier jongsten van 11 en 12, want zij zijn nieuw en nog geen lid van de filmclub. Hun leerproces ging via het maken van korte filmpjes, uiteindelijk met bloopers die heel creatief van tempo en geluid werden voorzien. De hulp die ze vroegen had alleen betrekking op de montagetechniek, niet op hun keuze van het type en de vormgeving van de film. Ik heb veel bewondering voor de kracht van die jonge doeners.

filmkamp 2018 foto 5

De uitwisseling met Bianca en Arjan over de relatie jongeren en de filmclub Beilen is nuttig. Ook wat er komt kijken bij een jongerenclub is uitvoering besproken. Dat levert soms wat aarzeling op om in Gouda een jongerenfilmclub op te richten, als aanhangsel van Toverlint. Maar de kracht van deze jongeren, die uitingen vinden mede dankzij het werk van ouderen, levert naast een veeleisende taak tegelijk ook mooie vruchten. En met name het meemaken van de sfeer en het opdoen van inspiratie vanwege de werklust en doe-gerichtheid van jongeren maakt dat deze inzet lang vol te houden is. Dus in Gouda zal er een jongerenfilmclub komen, met een filmkamp als vast jaarlijks onderdeel. Dat is het mooie resultaat van deze dagen, naast twee boeiende films en prachtige herinneringen.

Bedankt,

Evert Hasselaar